Eénmaal daags een radslag

foto van een meisje dat de radslag doet.

De radslag (op één hand!)

In de Volkskrant van dinsdag 12 juli werd een meisje van 7 geïnterviewd, in de serie ‘Dit ben ik – Portret van een kind in zijn of haar slaapkamer’. Een mooie serie, waarin vragen worden gesteld als ‘geloof je ergens in?’, ‘waar word je boos om?’ en ‘wat is het mooiste verhaal dat je pas hebt gehoord?’.
De kop van het artikel was: De radslag doe ik elke dag. Het meisje, Yamuna, zegt dat ze een hobby heeft: de radslag. Die doet ze elke dag. En als je goed naar de grote kleurenfoto in de krant kijkt, zie je dat voor je. Ik zal Yamuna voor jullie beschrijven. Ze draagt een paars fluwelen jasje, een spijkerrokje en een stevige roze legging. Haar voeten in de open slippers zijn bruin van het buitenspelen. Ze staat stoer, een beetje door een been gezakt en met losse armen, leunend tegen het hoge bed. Ze heeft lang blond haar, niet heel netjes gekamd en zonder speldjes. Want je haar moet natuurlijk lekker meewapperen als je de radslag doet…

De laatste vraag van het interview levert altijd mooie antwoorden van kinderen op: Hoe ziet je leven er over tien jaar uit? Yamuna antwoordt:

‘Anders dan nu. Ik denk dat ik de radslag dan niet zo vaak meer doe. Verder maak ik heel veel huiswerk. Misschien zit ik dan ook vaak aan de telefoon. Ik vind dat niet leuk, maar heel veel mensen doen dat.’

Daar springen de tranen van in je ogen. Het is confrontered. Wat voor leven leiden wij eigenlijk? Hoeveel dingen zijn we gaan laten, tien jaar nadat we 7 werden, twintig jaar nadat we 7 werden? Kinderen zien alles. Ze zien dat je leuke dingen gaat laten als je ouder wordt, en dat je steeds meer vervelende dingen gaat doen, zoals vaak aan de telefoon zitten.

Lieve Yamuna, blijf alsjeblieft elke dag de radslag doen! Ook als je veertig bent, of vijftig, zo lang als je kunt. En je hoeft niet te bellen, als je dat niet wilt. Echt niet.

 

PS: de foto linksboven komt van een Bieslog uit 2003, van Wim de Bie. Ik hoop dat Wim het goed vindt dat ik de foto hier laat zien, ik vind hem zo mooi. Hij komt uit zo’n flipboekje, waarbij je bewegende beelden ziet als je snel bladert, net als in een film.

 

 

This entry was posted in Portretten and tagged . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.